گناه نكنييييييييييييييم....

اديبي مي گفت :انسان نبايد كاري كند كه گناه براي او عادي شود.

واي به روزي كه انسان گناهان ريز و درشت خود را دست كم بگيرد.

به راستي امروزه چند نفر از ما گناهان ريز و درشت خود را مي شماريم

و استغفار و توبه واقعي ميكنيم؟؟آيا براي رسيدن به پست و مقام و مال

حق ديگران را ناديده نمي گيريم؟؟؟

تاسوعا و عاشورا را هر سال مي بينيم و در عزاي امام حسين گريه

ميكنيم اما چقدر مرام و منش و سيره آن بزرگوار را عمل ميكنيم؟؟؟

چقدر "علي وار" زندگي ميكنيم و طرفدار عدالتيم؟؟؟

چقدر به فكر ديگرانيم و گرسنگان و محتاجان را به ياد مي آوريم؟؟؟

مبادا گناه كردن و چشم بستن روي خيلي از حقايق براي ما عادي

شود كه آنوقت درهاي رحمت خداوند يكي يكي به روي ما بسته خواهد شد...

صبر او خيلي زياد هست اما وقتي خداي نكرده گستاخي ما از حد بگذرد....

به قول مولانا...

لطف حق با تو مداراها كند چون كه از حد بگذرد رسوا كند..

درود برهمه كساني كه از گناه كردن حتي به قدر سر سوزن گريزانند

و دوست ندارند دوستي با خدا را به بهاي اندكي از دست دهند....